Benzer Yazılar

• Autocad 2010 ipucları ve öneriler
• Singapur’dan Yeşil Bir Çevre için Sürdürülebilir Çözümler
• Duvarlar
• Yapılarda Su Yalıtımı
• photoshop 1000 ipucu
• Isı yalıtım yönetmeliği
• TERAS ÇATILAR ÜZERİNE MİMARİ BİR DEĞERLENDİRME
• autocad ders notları

Helsinki Museum of Contemporary Art

Englis Summary:KIASMA MUSEUM OF CONTEMPORARY ART
Helsinki, Finland, 1992-1998

PROGRAM: art museum including galleries, theater, cafe, shop, artist workshop
CLIENT: Finnish Ministry of Public Building
SIZE: 130,000 sf
STATUS: completed

The Helsinki Museum of Contemporary Art provides a variety of spatial experiences. We considered the range of contemporary artwork, and tried to anticipate the needs of a variety of artists including those whose works depend on a quiet atmosphere to bring out their full intensity. An exhibition space that works for an expressive and unpredictable artist such as Vito Acconci, must also work for artist such as Agnes Martin and Richard Tuttle. The general character of the rooms, which are almost rectangular with one wall curved, allows for a silent yet dramatic backdrop for the exhibition of contemporary art. These rooms are meant to be silent, but not static; they are differentiated through their irregularity.

The concept of Kiasma involves the building’s mass intertwining with the geometry of the city and landscape which are reflected in the shape of the building. An implicit cultural line curves to link the building to Finlandia Hall while it also engages a “natural line” connecting to the back landscape and Töölö Bay. In the landscape plan, extending the bay up to the building will provide an area for future civic development along this tapering body of water, which also serves as a reflecting pool for Finlandia Hall and new development along the south edge of the water. The horizontal light of northern latitudes is enhanced by a waterscape that would serve as an urban mirror, thereby linking the museum to Helsinki’s Töölö heart, which on a clear day, in Aalto’s word’s, “extends to Lapland.” The changes in elevation proposed with the water extension and it shallow depth would allow for parking decks and/or highway linkages which are presently part of various planning considerations.

source: stevenholl.com

Architecture

The building is designed by the American architect Steven Holl.

The main entrance near the statue of Marshal Mannerheim leads the visitor into a high lobby under a glass ceiling. This lends the building personality, which develops in increasingly clearer forms as one walks towards the auditorium and the galleries. A curving ramp leads from the ground-floor lobby towards the core of the museum in the distance. The design is based on ideas about the golden section, Zen-like peace, a human scale. These principles are manifested, for example, by the spatial sequences on the first and third floors, by the lines and details of the galleries. All services, from security and ventilation to exhibition technology, are concealed within the wall structures.

Fluorescent lamps in the galleries are installed in special ‘light pockets’, providing indirect, tranquil light for the galleries. In earlier times, lighting in art museums was expected to be uniform and static, but Kiasma has deliberately opted for a different solution. Because natural light changes depending on the direction it comes from, different galleries have different natural lighting conditions. The galleries can also be darkened.

The principle of simplicity is also manifest in the choice of materials. The walls are plastered white, the floors are tinted concrete without skirting boards. The walls of some galleries are curved or positioned obliquely, representing a conscious choice of searching for a challenge to the plurality of contemporary art. The yellow doors of the seminar room on the ground floor and the dark red used in the info desk and cloakroom provide splashes of colour. The ceiling of the café and museum shop is painted reddish brown.

The spaces of Kiasma are designed to embody a roughness that is typical of places where contemporary art best comes into its own. Features which develop naturally in old factories and warehouses have in Kiasma been given a new, deliberate form, expressing an austerity characteristic of working spaces.

Materials

The curved roof of the building is made of solid zinc with a few per mille of titanium and copper. It has been patinated to emulate the effect of about 5 years’ weathering. The surface will darken slightly more with time. The vertical windowless elevations are aluminium, which is resistant to Helsinki’s maritime climate. They are sandpapered by hand using a horizontal movement, giving the aluminium a surface that refracts light. The aluminium walls are allowed to develop a natural patina. The south and north elevations have reddish surfaces. These are made from acid reddened, textured brass, treated with heat and chemicals. The building’s big double-curved glass wall is made from Reglit glass u-blocks, which are mainly used in industrial buildings. The greenish element (ferric dioxide) has been removed from the building’s glass walls and gallery windows in order to ensure that the light entering is natural daylight. Most of the glass surfaces are sandblasted, but using aluminium oxide or silicon dioxide instead of sand. This creates a prismatic surface that refracts light beautifully. The other glazed walls of the building are steel curtain walls. The walls and ceilings are white plaster, with the aim of creating tranquillity and simplicity. The floor is dark grey, almost black, concrete. The high double-curved concrete wall of the entrance hall is concrete cast in a horizontal board mould and painted white. The auditorium walls are reddish plywood. A special feature of the auditorium is the control booth, upholstered in fabric that gives the impression of dark blue velvet.

Details

Area. Work on building the museum began in 1996, with a budget of FIM 227 million. The gross floor area is about 12,000 m², of which the exhibition spaces account for 9,200 m².

Light. One of the key elements of Kiasma is light. The building has a great number of transparent surfaces. The big double-curved glass wall is made from glass planks, which are mainly used in industrial buildings. The greenish element has been removed from the building’s glass walls and gallery windows in order to ensure that the light entering is natural daylight. The amount of light is controlled electronically to take into account seasonal and daily fluctuations. Because of the curved roof, the ‘bow-tie’ windows presented a challenge for the builders. The artificial lighting was designed by Hervé Descottes (L’Observatoire International, Paris, New York) together with Steven Holl and Vesa Honkonen. Julle Oksanen provided technical assistance in the details. All special lights in the public areas are based on sketches by Steven Holl. For example, his line is visible in the sandblasted aluminium lights and in the ‘flowing ice’ on the café ceiling.

Scale. The scaling in Kiasma is based on the dimensions of the human body. One of the basic dimensions employed by Steven Holl is 165 centimetres, the viewing height. The height and width of the doors, the square pattern on the sliding doors and the scaling of spaces are based on the golden section.

Furniture and fittings. All fittings, as well as toilet furniture, are designed by Steven Holl. He also designed many of the details, such as wall hooks and door handles. The tables and green chairs in the cafe are designed by Vesa Honkonen. The three unique Star Trek highchairs are designed by Stefan Lindfors.

Pool. The water motif, which is a central element in the exterior design, begins at the foot of the statue of Marshal Mannerheim, runs along the building in a black granite pass and ends at the northern end of the building. In future, the pool may be extended all the way to Töölönlahti Bay, depending on future construction in the area.

Outdoor lights in front of Kiasma were designed by Juhani Pallasmaa. Pallasmaa also designed the street and yard spaces around the statue of Mannerheim. The lawn area facing the Parliament building was designed by Steven Holl.

Kiasma Stage. The stage, erected in summer for various happenings, was designed by Roy Mänttäri.

Benzer Yazılar

• Architecture & Design, pt.2 | IM Pei
• Architecture & Design, pt.2 | IM Pei
• Architecture & Design, pt.2 | IM Pei
• Architecture & Design, pt.2 | IM Pei
• Architecture & Design, pt.2 | IM Pei

UFA Cinema Center Dresden, Almanya

English Summary:

The UFA Cinema Center, designed by Coop Himmelb(l)au in 1998 in Dresden, Germany.The design is characterized by two intricately interconnected building units: The Cinema Block, with eight cinemas and seating for 2600, and the Crystal, a glass shell which serves simultaneously as foyer and public square.

The urban design concept of the UFA Cinema Center confronts the issue of public space; currently endangered in European cities. This situation is caused by the financial insolvency of city governments, which forces the sale of public space to developers, who then propose monofunctional buildings in order to maximize capital return.

The UFA Cinema Center, designed by Coop Himmelb(l)au in 1998 in Dresden, Germany.The design is characterized by two intricately interconnected building units: The Cinema Block, with eight cinemas and seating for 2600, and the Crystal, a glass shell which serves simultaneously as foyer and public square.

The urban design concept of the UFA Cinema Center confronts the issue of public space; currently endangered in European cities. This situation is caused by the financial insolvency of city governments, which forces the sale of public space to developers, who then propose monofunctional buildings in order to maximize capital return.

Half of the theaters are underground and the other four are “slotted together as a series of interlocking wedges, forming a six-storey block,” the entry noted, adding that “Grafted on to the side of this block is a skewed crystalline volume that serves as the foyer to the complex. Fire-escape stairs run down the length of the cinema block behind a scaffolding-like grid. The raw concrete monolith of the cinema block provides an earth-bound foil for the dynamism and lightness of the glass foyer, in which ramps, stairs and bridges, some glazed, some enclosed by galvanized metal balustrades, carve irregular angular patterns through the space. A café housed in a double inverted cone is suspended over the foyer, providing cinema-goers with dramatic views through the foyer and over the square.”

Benzer Yazılar

• 2010 Pasif Ev Mimarlık Ödülü

Pritzker Mimarlık Ödülü’nü kazanan ilk kadın mimar olan Zaha Hadid, kentsel tasarımın sınırlarını zorlayan bir mimar olarak nitelendirilir. Londra’da saygın bir eğitim kurumu olan Architectural Association’da eğitim gördükten sonra, bir süre Office of Metropolitan Architecture adı altında Rem Koolhaas ile ortak çalıştı. Harvard ve Yale’de çeşitli programlara katılan Hadid’in en son projesi ‘İstanbul Stratejik Planı’nın bir parçası olarak seçilen Kartal Kıyı Kesimi Kentsel Dönüşüm Projesi (Nisan 2006). Önemli projeleri arasında:

• Vitra Fire Station (1993), Weil am Rhein, AlmanyaRosenthal Center for Contemporary Art (1998), Cincinnati, Ohio
• Hoenheim-North Terminus & Car Park (2001), Strazburg, Fransa
• Bergisel Ski Jump (2002), Innsbruck, Avusturya
• Ordrupgaard annexe (2005), Kopenhag, Danimarka
• Phaeno Science Center (2005), Wolfsburg, Almanya
• Nordkettenbahn (aerial tramway), Innsbruck, Avusturya
• BMW Centre (2005), Leipzig, Almanya

Benzer Yazılar

• Architecture & Design, pt. 12 | Zaha Hadid
• Architecture & Design, pt. 12 | Zaha Hadid
• Architecture & Design, pt. 12 | Zaha Hadid
• YEM Yayın’ın Projeler ve Yapılar Dizisinin İkinci Kitabı: Ofisler
• Hadid Tasarımı Genesy Lambader Türkiye’de
• Başrolde Haliç var!
• 2010 Projeleri
• CITY APARTMENTS ARCH.HOUSES / MONSA
• Nurol İnşaat’ın Projeleri de Durdu
• Zaha Hadid "Praemium Imperiale"nin Bu Yılki Sahibi Oldu

Benzer Yazılar

• Kaçak Yapıları Dönüştürmek 1 Milyon İstihdam Sağlayacak
• Bir Şehre Kaç ‘Çılgınlık’ Sığar?
• Avrupa’nın En Yüksek Binası Açılıyor
• WOHA İstanbul’a Geliyor
• “Mimar Sinan İstanbul’da Palladio’yu Ağırlıyor” Sergisi
• Mimar Sinan Araştırma Merkezi ve Müzesi Projesi Arama Konferansı
• Autopia, mimarisiyle ödül aldı
• İstanbul Norman Foster’la ikon binalara kavuşacak
• Trump Towers İstanbul’da ‘Burgbad’ İmzası
• Yaşmak İnşaat mühendis arıyor!

Rastgele Yazılar

• Değerli Arsalar Peşkeş Çekiliyor
• 3ds max ağaç modelleri
• 2008 Dünya Ticareti Raporu
• Çolakoğlu’nun 50 Yıllık Deneyiminin Ürünü: Life Park Evleri
• Vendo’dan Özel Bir Masa Koleksiyonu: RHO
• Dünyadan 5 Yıl daha ‘Sabır’ İstendi
• 600 Tescilli Yapıya 3 Restoratör
• Işığın Gücü
• Gençlik Parkı Aydınlatma Gezisi
• Gayrimenkul Piyasası

BIG’in, AKT, Tyréns ve Transsolar ile işbirliği içinde İsveç’in Malmö kenti için hazırladığı, 100 bin metrekare içinde kadın sporlarının araştırılması, eğitimi ve çalışılması amacıyla tasarladığı Dünya Kadın Sporları Köyü, açılan yarışmada birincilik ödülünü kazandı.

Kentten kopuk, spor arenası çevresinde düzenlenmiş bir program yerine proje zengin kamusal alanlarıyla “kent içinde kent” konseptini yansıtıyor.

Köyün merkezinde yer alan geniş alan, kamusal buluşmalar amacıyla yapılmış ve profesyonel futbol karşılaşmaları, konserler, konferanslar, sergiler ve satışlar yapılabilecek şekilde tasarlanmış.

Bu orta alanın çevresinde, kompleksin çevre üzerindeki görsel etkisini azaltacak bir dizi eğimli yapı tasarlanmış.

Bu binalar arasında ve ana spor merkezlerinin çevresinde yerleştirilen, çevredeki sokak ağları ve iç galerilere de bağlanan yaya ağı ise, kompleksi kentsel yaşamın bütün bir ekosistemi haline getiriyor.

Yazı: Arch Daily
Görseller: BIG
Çeviri: Mimdap

Rastgele Yazılar

• ”Tabiatı ve Biyolojik Çeşitliliği Koruma Kanunu Tasarısı Bu Haliyle Kabul Edilemez”
• Irak Beton Bloklardan Kurtuluyor
• Ahşap Yapıların Zaferi
• Kuzey Ülkeleri Süper Güç Olacak
• TMMOB, İstanbul Çevre Düzeni Planı’nın İptali için Yeniden Yargıda
• Alışveriş ve ve Eğlencenin Alan Kodu 212 İstanbul
• Bina Sertifikasyon Sistemleri Eğitimi
• Mon İnşaat, inşaat mühenisi alacak
• Influential architects, pt.10 | Coop Himmelblau
• Tem Sanat Galerisi’nden Karma Sergi

The proposal is located in Tijuca National Park which is less than amile from the famous statue of Christ the Redeemer.  Comprised of avisitor center for the monument and the national park, an eco-tourismhotel, and a convention center, the new Paineiras Hotel takes intoconsideration the environmental impacts of the project while providingample spaces for the estimated number of future tourists (due toincrease sharply with the World Cup coming to Brazil in 2014 followedby the Olympics in Rio in 2016). The largest part of the new built volume, with one underground and twosemi-underground levels, will be for a tourist transfer station andrelated activities.  The roofing of the last parking level becomes anextension of the plaza and expands the available spaces for visitoractivities which are organized in different volumes.  An angular shapedgreen roof covers the plaza and protects the pedestrian spaces from theweather, visually restores the forest canopy and reduces theenvironmental impact that would have been caused by the loss of thesite’s permeability.

Rastgele Yazılar

• Kentli Olma Sorumluluğu ve Urban Age
• Malatya’daki spir Gda fabrikas 1.2 milyon TL’ye icrada!
• Atölye: Etkileşimli Kent
• Tamer Nakışçı: Avrupa’nın Yaratıcı Geleceğini Belirleyecek 100 Genç Yetenekten Biri
• "Saklamak ve Paylaşmak": Modern Fin Mimarlığı’nda Müzeler ve Kütüphaneler
• GAP’tan Sonra Bölgeye En Büyük Yatırım Sinpaş’tan Geliyor
• Doğal Taşlar Ebru İle Birer Sanat Eserine Döndü
• Ukrayna Konut Sektörü (İngilizce)
• 2010 İzmir Mimarlık Ödülü Özel Kılıç’ın Narlıdere Evi’ne
• TOKİ’nin Projesinde Talep İlk Kez Arzın Altında

Mimar: Moshe Safdie

Habitat 67 McGill Üniversitesi’nde bir mimarlık yüksek lisans öğrencisinin 1961 yılında bir tez projesi olarak başlattığı ve Montreal Expo67 de mühendislerin bu proje üzerinden geliştirdikleri bir konut projesi. Her prefabrik küplerden oluşuyor ve her konutun kendi çatı bahçesi var.

Her odası ayrı bir kübik birimden oluşan ve küçük bir tepenin yamaçlarına kurulmuş gecekondular gibi aşağıdan yukarıya doğru daralan son derece organik görünümlü ama prekast olarak inşa edilmiş bir yapı, Habitat 67. Mimarı Moshe Safdie 1938′de İsrail Haifa’da doğdu. Daha sonra ailesiyle birlikte Kanada’ya yerleşti ve 1961 yılında McGill Üniversitesinden mimar olarak mezun oldu. Kanada-Montreal‘deki 67 EXPO’sunda yapmış olduğu Habitat 67 ile yıldızı parladı. Habitat 67′nin projesini hazırlarken, İtalyan dağ kasabalarının yerleşiminden etkilenmiş, bunu ultra-modern bir yerleşim planına dönüştürmüştür. Önceden inşaa edilen 354 beton kutu üst üste konularak 158 ünitelik (dairelik) bir yerleşim kompleksi oluşturulmuştur.Her bir kutu bir dairedir, her bir dairenin balkonu, üstüne oturtulduğu dairenin tepesindedir. Modern mimarinin babalarından le corbusier’nin ‘içinde yaşanacak makina’ olarak nitelendirdiği modern yaşam birimi olan evlere çok iyi bir örnektir.

Benzer Yazılar

• Calatrava’nın Fendi Bütçeyi Yendi

Projeden Örnekler:

Rastgele Yazılar

• UIA Tokyo 2011 Kongresi
• ALOSBİ, Şehir ve Bölge Planlama Öğrencilerini Ağırladı
• Ynt: spor tesisleri(stadyum,tenis,voleybol)
• Demir Çelik Sektörü Analizi 2008
• Yapı Sektöründen ‘Evini Yenile Türkiye’ Kampanyası
• 10. REHVA Dünya İklimlendirme Kongresi ‘Clima 2010′ Gerçekleştirildi
• Athena Tapınağı’na Ait Kalıntılar Bulundu
• Yaz Karması Resim & Heykel Sergisi
• Ynt: Dünyanın en iyi 20 binası
• Schindler Türkiye’de Yeni Atama

Proje Yılı : 1904

Proje Mimari: Frank Matcham

Proje Yeri : St. Martin’s Lane City Westminster, London

Mimari Stil : Neo-Klasik

Proje tipi : Tiyatro

Rastgele Yazılar

• Cengiz Bektaş’ın 75. Yaşı Kutlandı
• 3ds max yemek masası modeli
• Yerli ‘Erasmus’ Başlıyor, Masraflar Sponsordan
• Konut Kredilerinde Yarış Yeniden Hızlanıyor
• Athena Tapınağı’na Ait Kalıntılar Bulundu
• WAF, İkinci Gününde Yüzünü Geleceğe Döndü
• TOKİ Başkanı: 400 Bin Konuta Ulaştık ama Mimari Yanlışlıklarımız da Oldu
• Loç Vadisi’ne Santral Akrabaları Böldü
• Güncel Mevzuat Değişiklikleri ile Uygulamalar Ekseninde İnşaat Teknikeri ve İnşaat Teknikerliği Eğitimi
• Türk Kızılayı Ulusal Fotoğraf Yarışması

Ayasofya, her şeyden önce boyutlarıyla ve mimari kuruluşuyla etkileyicidir. Gerçi Bizans’ın erken devirlerinde kapladığı alan bakımından Ayasofya’dan büyük bazilikal planlı kiliseler vardır, ancak bunlar üç nefe bölünmüş uzun bir salona benzerler; o günün dünyasında hiçbir bazilika Ayasofya’nın kubbesinin boyutunda bir kubbe ile örtülü değildi ve böylesine bütünlüklü bir iç mekâna sahip değildi. Daha büyük bir kubbe ise Roma kentinde, Pantheon’da vardı ama silindir biçimli çok kalın bir duvara oturan kubbe, sadece ‘büyüktü. Ayasofya’nın dört büyük paye ile taşınan kubbesi, Pantheon’un kubbesinden daha küçük olsa da, yarım kubbeler, tonozlar ve kemerlerden oluşan sofistike bir sistem ile çok daha geniş bir alanı örtmekte, çok daha etkileyici bir iç mekân yaratmaktadır. Sürekli taşıyıcı olarak beden duvarına oturan bir kubbeyle karşılaştırıldığında da, yalnızca dört tek taşıyıcıya oturan bu boyutta bir kubbe, tasarım, teknik ve estetik anlamda bir devrim niteliğindedir. Ayasofya’da bir bazilika, kubbe ile örtülmüştür. Bu yeni bir düşünce değildir; Ayasofya’nın çağdaşı olan kubbeli bazilikalar Bizans dünyasında vardır ama bunlar boyut, teknik ve yarattıkları etki bakımından Ayasofya ile kıyaslanamaz. Kubbeli bazilikaların en büyük ve etkili olanlarından biri olan İstanbul Saraçhane’deki Polyeuktos Kilisesi’nde kubbe, doğrudan büyük bir bazilikanın ortasına oturtulmuştur ve iç mekânın üçte birini örtmektedir. Bu yapının, üzerine kubbe konulmuş bir bazilika olduğu hissedilir, çünkü kubbe iç mekânın tamamına egemen değildir. Ayasofya’nın kubbesi, orta nefin yarısını örtüyorsa da, iki yarım kubbe ile öyle bir tamamlanmıştır ki, yapının içine girildiğinde bütün iç mekâna egemen olan bir kubbe algılanır. Bazilika ise tamamen ‘gizlenmiştir. Bu dahice mimari tasarım, yapıyı eşsiz ve etkileyici kılan unsurdur. “Gökyüzünde asılıymış gibi duran” kubbeden akan ışık selinin bütün duvarları kaplayan mozaik üzerindeki ışık oyunları, olağanüstü mimari kuruluş ile birlikte etkileyici bir atmosfer yaratmaktadır. Ayasofya’nın ziyaretçilerinde iz bırakan, efsaneleşen yanı, tek kubbenin altında bütünleşen, entellektüel bir mimari zekâ ile kurgulanmış çok geniş bir iç mekân ve onun büyüleyici atmosferi olmuştur.
Ama, Ayasofya etkileyici bir yapı olmanın ötesinde bir anlam taşır. Gerçekte bu anlam ve onu güçlendiren xetki’, onu yaptıran imparatorun bilinçli bir seçimidir. Merkezi kubbe kavramının, Roma dünyası mimarlık ikonografisinde, imparatorluk ideolojisinin sembolü olarak kullanıldığı tekrarlanan bir gerçektir. Antik Roma’da Pantheon, bu ideolojik mesajı kitlelere ilan eden yapıydı. Doğu Roma İmparatorluğu’nun başkenti olan (Yeni Roma) Konstantinopolis’e de, -gerçek işlevinin ötesinde- Pantheon’un imparatorluk sembolizmini taşıyacak nitelikte bir yapı gerekliydi. Yine de Ayasofya salt böyle bir gereksinime yanıt veren, güçlü bir imparatorun yaptırdığı büyük bir yapı değildir. O, aynı zamanda “dünyanın yeni merkezini” de işaret etmektedir. Ayasofya’nın yapılması, Iustinianos’un bütün Akdeniz’i -ya da o günün bütün dünyasını- yeniden Roma İmparatorluğu altında birleştirme girişimi ile örtüşmektedir ve bu vizyonunun mimarlık alanındaki bir yankısıdır. Yapı, büyük bir iddianın somutlaşmasıdır; boyutlarının ötesinde biçimi de bu iddiaya göre şekillenmiştir. Yeni “Pax Romanum”, bütün dünyayı sancağı altında bütünleştirmekle kalmayacak, tek din altında da toplayacaktır; çünkü o aynı zamanda bir Hıristiyan imparatorluğudur da. Tek Tanrı, tek din, tek imparatorluk ve tek imparator; yeni Pax Romanum’un dünyaya sunduğu formüldür. Bu düşünce, Ayasofya’nın görülmemiş büyüklükteki iç mekânını altında bütünleştiren kubbede cisimleşmekte, bu yapıya giren -hatta uzaktan, kent surları dışından gören- herkes tarafından en şiddetli biçimde duyumsanmakta, bir mesaj olarak herkese taşınmaktadır. Her döneminde yapıyı ziyaret edenlerin anlattıkları izlenimler, bunun en önemli kanıtını oluşturmaktadır.

Ayasofya, bulunduğu kent ile bir bakıma özdeşleşmiştir. Bizans döneminde, bu büyük imparatorluk kilisesi, Hıristiyanlaşan Roma İmparatorluğu’nun (Bizans) başkenti Konstantinopolis’i, hem imparatorluğun hem de Hıristiyan dünyasının merkezi olarak, bütün dünyaya ilan etmektedir. Aynı işlevi, kentin İslam döneminde de sürdürmüştür Ayasofya: İstanbul, İslam dünyasının ve onu yöneten Osmanlı İmparatorluğu’nun merkezidir. Tekrarlanamaz ve aşılamaz olan bu yapı, bu gerçeğin tanrısal bir irade aracılığıyla tescilidir. Gerçekten de Ayasofya, hem Bizans kaynaklarında hem de Osmanlı kaynaklarında “tanrısal irade”nin tecellisi olarak algılanmıştır. GençTürkiye Cumhuriyeti ise yapının bu niteliklerini doğru olarak kavramış ve onu en uygun işlevle, bir müze olarak bütün insanlığın yararlanmasına açmıştır. Ayasofya’nın bulunduğu kentte yaşayanlar olarak kendimizi mutlu ve ayrıcalıklı hissediyoruz.

Kaynak: http://www.ayasofia.info/

Ayasofya Plan

Kesit

Kesit

Daha fazla resim için : http://www.ayasofia.info/Ayasofia_Resimleri.html

Benzer Yazılar

• Ayasofya’yı ve Sultanahmet Camisi’ni, iGuzzini-Tepta Aydınlatacak

Neoklasik tarzda londrada yapılmıştır.

Rastgele Yazılar

• Estetik ve Sağlamlık G – Ext Dekoratif Panelde Bir Arada
• 4. Uluslararası Asansör Tasarım Yarışması
• İnşaat Sektörü / Sorunlar ve Çözüm Önerileri
• Introduction to Building Procurement Systems
• Küresel Isınma ve Temiz Enerji
• BTM’den Kazakistan’da Örnek Yalıtım Projesi
• Dünyada Göç Serbest Olsa Türkiye Küçülüyor
• Katar’a da Cami Yapacak
• Planlama ve Mimarlık Alanının Son On Yılı
• Tüzmen: "Demir-Çelikte Anti-Damping Kaldırıldı"

Seinne Nehri’nin sağ yakasında, Paris’teki Beaubourg bölgesindeki Rue du Renard’da yer alıyor.
Galeriler, müzeler, kütüphaneler, konser salonları. Ancak sağlam klasik binalarda bulunan bu tip yerler uzun süre boyunca ilham perilerinin kutsal tapınakları sayıldı. 1970′lerde Paris’te, sanata dair inanışları bir kenara iten, mimaride bir dönüm noktası sayılan çok amaçlı bir kültür merkezi yapıldı. Centre National d’Art de Culture Georges Pompidou, unutulması kolay bir bina değil. Dış cephesinde aşağı- dan yukarıya renkli devasa boruların uzandığı, ön tarafta boruların arasından bir asansörün süzüldüğü bina bir fabrika ya da petrol rafinerisine benzetilmiştir. Ancak bu görüntü, put kıran olma isteğinden kaynaklanmıyor. Modern teknolojide değişim yolu açılınca mimarlar, ısıtma ve su borularını, elektrik kablolarını ve havalandırma sisteminin duvarlar ardına saklama gereği duymadı. Bu şekilde bunların bakım ve onarımı da kolay olacaktı.

Bazıları bu yaklaşımı çirkin diye nitelendirdi. Diğerleri ise, iç mekana normalde olmayan bir esneklik kazandırdığı için bu tarz mimariyi çok cesur ve dahiyane bir fikir olarak değerlendirdi. Kütüphane, modern sanat müzesi, endüstriyel tasarım alanı ve müzikal araştırma kurumu olarak hizmet edecek bir bina tasarım yarışması duyurulduğunda, 49 ülkeden 681 mimarın projesi teslim edilmişti. Jüri üyelerine göre, tüm bu özellikleri en iyi şekilde bir araya getiren projenin sahibi mimarlar, Renzo Piano ve Richard Rogers idi.

Paris’in Beaubourg bölgesindeki Pompidou Kültür ve Sanat Merkezi’ne genelde sadece Beaubourg deniyor. 1930′larda temizlenen bölge 1971′de kazanan projenin yapı çalışmaları başlayana dek sahipsiz kaldı. Bugün burası sadece içerisinde olup bitenle değil, önündeki meydanda gösteri yapan hokkabazlar, akrobatlar, ateş yutanlarla da dikkat çekiyor. Böyle bir alan yaratma fikri yine bu iki mimara aitti. Teslim edilen projelerin arasında sadece onlarınkinde, arazinin yarısı Paris’in göbeğinde bir açık alan yaratmaya ayrılmıştı.

Paris’e ihtiyaç duyulan bir referans kütüphanesi ve sergi salonu kazandıran komplekste ayrıca bir sinema ve konser salonu, çocuk alanı, bar ve restoranlar yer alıyor. 1977′de ilk açıldığında, günde 45 bin ziyaretçinin akınına uğruyordu. Çok geçmeden Eyfel Kulesi’nden daha popüler bir yer haline geldi. Her ne kadar mimarların tam olarak istediği gibi yapılmamış olsa da (Para ve zaman sıkıntısı yüzünden, hareket eden zeminler gibi, bazı idealist planlar gerçekleştirilemedi), taklidi birçok binaya esin kaynağı oldu. 1977′de, Architectural Review onu “Batı toplumundaki teknolojik coşkunun en üstün olduğu an” diye nitelendirildi. Bugün bu coşku pek kalmamışa benziyor.

web sitesi : http://www.centrepompidou.fr

Benzer Yazılar

• İstanbul Modern ‘Pompidou’ İşbirliğini Sevdi